Ανακαλύψτε τη Νάξο

Η ελληνική μυθολογία τοποθετεί στη Νάξο την ανατροφή του Δία σε σπηλιά του Ζα (το τοπωνύμιο παραπέμπει στο «Ζεύς»). Εδώ εγκατέλειψε ο Θησέας την Αριάδνη μετά τη διαφυγή του από τον Λαβύρινθο - και εδώ ο Διόνυσος, θεός του κρασιού, τη βρήκε και την έκανε σύζυγό του.

Η Νάξος ήταν το ισχυρότερο νησί της Πρωτοκυκλαδικής περιόδου (3300–2000 π.Χ.), γνωστό για το λευκό μάρμαρό της και τα ορυχεία σμύριδας. Κυκλαδικά ειδώλια - τα λευκά μαρμάρινα αγαλματίδια που είναι σήμερα εικόνες - σμιλεύτηκαν εδώ. Το νησί προμήθευσε μάρμαρο σε έργα σε όλο το Αιγαίο.

Τον 6ο αιώνα π.Χ. η Νάξος ήταν από τις πλουσιότερες πόλεις της Ελλάδας, χτίζοντας την Πορτάρα - τη μαρμάρινη πύλη που στέκεται ακόμα στο νησάκι Παλάτια - ως είσοδο ενός ημιτελούς ναού του Απόλλωνα. Αργότερα έπεσε στους Πέρσες, εντάχθηκε στη Δηλιακή Συμμαχία και πέρασε στη βυζαντινή κυριαρχία το 395 μ.Χ.

Μετά την Τέταρτη Σταυροφορία (1204), η Νάξος έγινε πρωτεύουσα του Δουκάτου του Αρχιπελάγους υπό τον Μάρκο Σανούδο - ένα βενετικό κράτος που διαμόρφωσε την αρχιτεκτονική των πύργων, ορατή σήμερα στο Κάστρο της Χώρας. Οι Οθωμανοί ανέλαβαν επίσημα τον έλεγχο το 1566.